Siracusa i Noto,
opowiedziane przez tych, którzy je znają.

U wejścia na wyspę, najstarsza kamienna świątynia dorycka greckiego Zachodu: punkt, od którego odczytuje się kolejne warstwy Ortigii.

Spojrzenie w dawną dzielnicę żydowską, przed XIV-wieczną fasadą Palazzo Montalto, gotycko-chiaramontańskiego klejnotu ocalałego z trzęsień ziemi.

Dziewiętnastowieczny salon Ortigii wokół fontanny Diany, wśród otaczających pałaców i pamięci o najsłynniejszym z mieszkańców Siracusy.

Najpiękniejszy barokowy plac Sycylii i Duomo, który wchłonął kolumny świątyni Ateny, z kulisą Santa Lucia alla Badia.

Źródło słodkiej wody wychodzące na Porto Grande, z papirusami i mitem o Aretuzie i Alfejosie.

Spacer wzdłuż promenady Alfeo ku cyplowi wyspy, między otwartym morzem a bryłą Castello Maniace (widok z zewnątrz).

Barwy i głosy zabytkowego targu, a potem w głąb labiryntu uliczek wśród pałaców i ukrytych dziedzińców.

U wejścia na wyspę, najstarsza kamienna świątynia dorycka greckiego Zachodu: punkt, od którego zaczyna się opowieść o Ortigii.

Dziewiętnastowieczny salon wokół fontanny Diany, wśród pałaców centrum i pamięci o największym z mieszkańców Siracusy.

Serce dawnej dzielnicy żydowskiej: gotycko-chiaramontańska fasada Palazzo Montalto, Via della Giudecca i kościół San Filippo Apostolo, aż do podziemnej łaźni żydowskiej — mykwy wykutej w skale, jednej z najstarszych w Europie (zwiedzanie wnętrza opcjonalne, bilet poza ceną) — i niewielkiego kościoła San Giovannello.

Najpiękniejszy barokowy plac Sycylii i Duomo, który wchłonął kolumny świątyni Ateny: można wejść do środka, by odczytać od wewnątrz greckie, normańskie i barokowe nawarstwienia (zwiedzanie wnętrza opcjonalne, bilet poza ceną).

Barokowa szkatuła wychodząca na plac, związana z obrazem „Pogrzeb św. Łucji” Caravaggia.

Źródło słodkiej wody wychodzące na Porto Grande, z papirusami i mitem o Aretuzie i Alfejosie.

Szwabska forteca Fryderyka II na najdalszym cyplu wyspy, gdzie Ortigia zamyka się ku otwartemu morzu (widok z zewnątrz).

Powrót wzdłuż promenady Alfeo, między morzem a pałacami zwróconymi ku wodzie.

Barwy i głosy zabytkowego targu i ostatnia runda wśród uliczek, dziedzińców i pracowni centrum.

Dawne kamieniołomy zamienione w ogród cytrusów i magnolii, z których Grecy wydobyli miasto.

Grota w kształcie ucha o nadzwyczajnej akustyce, nazwana tak — jak głosi legenda — przez Caravaggia.

Jeden z największych w świecie antycznym, w całości wykuty w skale: tutaj Ajschylos wystawiał swoje tragedie. Jeszcze dziś ożywa każdego lata.

Kolosalny monumentalny ołtarz, niemal 200 metrów, gdzie odprawiano publiczne ofiary miasta.

Arena igrzysk z epoki cesarstwa, częściowo wykuta w litej skale.

Dawne kamieniołomy zamienione w ogród cytrusów i magnolii, z których Grecy wydobyli miasto.

Grota w kształcie ucha o nadzwyczajnej akustyce, nazwana tak — jak głosi legenda — przez Caravaggia.

Jeden z największych w świecie antycznym, w całości wykuty w skale: tutaj Ajschylos wystawiał swoje tragedie. Jeszcze dziś ożywa każdego lata.

Kolosalny monumentalny ołtarz, niemal 200 metrów, gdzie odprawiano publiczne ofiary miasta.

Arena igrzysk z epoki cesarstwa, częściowo wykuta w litej skale.

Krótki przejazd ze strony archeologicznej (północny zachód) na wyspę (południowy wschód): dwie Siracusy się stykają.

U wejścia na wyspę, najstarsza kamienna świątynia dorycka greckiego Zachodu: punkt, od którego zaczyna się opowieść o Ortigii.

Dziewiętnastowieczny salon wokół fontanny Diany, wśród pałaców centrum i pamięci o największym z mieszkańców Siracusy.

Serce dawnej dzielnicy żydowskiej: gotycko-chiaramontańska fasada Palazzo Montalto, Via della Giudecca i kościół San Filippo Apostolo, aż do podziemnej łaźni żydowskiej — mykwy wykutej w skale, jednej z najstarszych w Europie (zwiedzanie wnętrza opcjonalne, bilet poza ceną) — i niewielkiego kościoła San Giovannello.

Najpiękniejszy barokowy plac Sycylii i Duomo, który wchłonął kolumny świątyni Ateny: można wejść do środka, by odczytać od wewnątrz greckie, normańskie i barokowe nawarstwienia (zwiedzanie wnętrza opcjonalne, bilet poza ceną).

Barokowa szkatuła wychodząca na plac, związana z obrazem „Pogrzeb św. Łucji” Caravaggia.

Źródło słodkiej wody wychodzące na Porto Grande, z papirusami i mitem o Aretuzie i Alfejosie.

Szwabska forteca Fryderyka II na najdalszym cyplu wyspy, gdzie Ortigia zamyka się ku otwartemu morzu (widok z zewnątrz).

Powrót wzdłuż promenady Alfeo, między morzem a pałacami zwróconymi ku wodzie.

Barwy i głosy zabytkowego targu i ostatnia runda wśród uliczek, dziedzińców i pracowni centrum.

Odbieramy Państwa z B&B i wyruszamy: prywatny transfer do Noto przez wieś południowo-wschodniej Sycylii.

Monumentalny łuk, który otwiera miasto, malownicze wejście na barokową oś.

Barokowa oś Noto, teatralna kulisa kościołów i pałaców z tego samego złocistego kamienia.

Na szczycie swoich schodów, zwrócona ku Corso, z podniosłym wnętrzem.

Klasztor benedyktynek o eleganckim owalnym wnętrzu: wchodzi się, by z bliska odczytać barok z Noto (ze zwiedzaniem wnętrza).

Z wieżą widokową; opcjonalne wejście na górę (bilet poza ceną) dla widoku z góry na dachy Noto.

Symbol Noto, runęła w 1996 roku i odbudowana w dziesięć lat, na szczycie wielkich schodów; zwiedzanie wnętrza opcjonalne (bilet poza ceną).

Słynne balkony wsparte na rzeźbionych konsolach: syreny, lwy, konie, cherubiny.

Zadrzewiony oddech miasta wokół fontanny Herkulesa i teatru miejskiego.

Swobodny postój wśród dziedzińców i zabytkowych kawiarni, pośród sklepików Corso, gdy kamień rozpala się złotem.

Prywatny transfer powrotny do B&B.